Jak poradzić sobie z niegrzecznym dzieckiem i dlaczego kary zazwyczaj nie działają?

W tym artykule chcę zachęcić mamy do spojrzenia na grzeczne i niegrzeczne dzieci z zupełnie innej perspektywy. Dużo szerszej niż w powszechnie przyjętym modelu wychowania i jednocześnie takiej, która pozwala poznać prawdziwą przyczynę problemu.

Droga mamo, zmieniając swój punkt widzenia, być może odkryjesz, że Twoje dziecko tak naprawdę nigdy nie było niegrzeczne. I nie chodzi wcale o tzw. bezstresowe wychowanie, tylko zrozumienie tego, skąd bierze się konkretne zachowanie małego człowieka.

Dzięki takiej wiedzy najpierw my dorośli zaczynamy inaczej reagować, a wtedy dziecko również się zmienia.

Jeśli uważasz, że masz niegrzeczne dziecko, nic nie działa i czujesz się coraz bardziej sfrustrowana, szczere odpowiedzi na 7 pytań poniżej pomogą Ci zrozumieć, co się dzieje.

1. Czy pozwalam dziecku czuć?

Jakich emocji nie może odczuwać grzeczne dziecko? Niestety często wielu, ale głównie:

  • radości ( Nie popisuj się! )
  • złości ( Co to za mina! Bądź grzeczny! )
  • wstydu ( No nie wstydź się! Daj buziaka babci! )
  • smutku ( Przestań płakać! Taki duży chłopczyk a płacze ! )

Z emocjami można radzić sobie na wiele sposobów, ale tłumienie nie jest jednym z nich. W rzeczywistości to najgorsze, co można zrobić. Zauważ, że małe dziecko zaczyna bardziej płakać właśnie wtedy, kiedy każesz mu się uspokoić i mówisz, że nic się nie stało.

Dziecko, któremu dorosły nie pozwala wyrażać emocji, czuje się niesprawiedliwie potraktowane. To z kolei napędza kolejne trudne uczucia, takie jak żal i poczucie krzywdy. Tłumione i nieuszanowane emocje często wypływają na wierzch, z błahego wydawać by się mogło powodu.

Rodzice – nazbyt często nie zdają sobie wtedy sprawy z tego, że na „niegrzeczne” zachowanie dziecka w danym momencie wpłynęły te wszystkie wcześniejsze sytuacje, kiedy nie dostało pozwolenia na to, by się pozłościć lub wypłakać

Dziecko po prostu nazywa rzeczy po imieniu, ale jeśli zaczyna się je przycinać, temperować, deptać, układać, wyciskać jak mokry ręcznik: „nie skacz, nie śmiej się, nie dogaduj, przestań się wygłupiać”, to ono zaczyna gubić się w tym, co wie, a czego nie wie – o świecie i o sobie.
„To Twoje Życie” Katarzyna Miller, Joanna Olekszyk

2. Czy moje dziecko wie, czego od niego oczekuję w danej sytuacji i dlaczego?

Dorośli często zapominają, że dziecko dopiero się uczy. Dlatego trzeba rozmawiać, tłumaczyć i pomagać . Nie raz, nie dwa, ale zawsze wtedy, kiedy trzeba – w końcu nauka to proces, prawda?

Dobrze jest wyrzucić określenia grzeczny / niegrzeczny z rodzinnego słownika. Dla małego dziecka są to pojęcia tak samo abstrakcyjne, jak dla większości ludzi – kwantowa teoria pola . Twoja pociecha ma prawo nie wiedzieć, jak się zachować w nowej sytuacji, jeśli mu jej wcześniej nie wytłumaczysz w łatwy do zrozumienia sposób!

Ważna jest też forma takiej rozmowy: pouczający monolog nie będzie nawet w połowie tak skuteczny jak przyjazna rozmowa. Z jakiego powodu wymagamy przestrzegania pewnych zasad? W jaki sposób określone zachowanie pomoże dziecku? Dlaczego będzie dla niego dobre? Kiedy „niegrzeczne” dziecko zrozumie kontekst i poczuje, że przestałaś je „tresować” , będzie bardziej otwarte na współpracę.

Pamiętaj również, żeby dostosować swoje oczekiwania do wieku dziecka i sytuacji. Czy niemowlak, który dużo płacze, jest niegrzeczny? Czy żywiołowy kilkulatek, który ciągle jest w ruchu i chce wszystkiego spróbować, jest łobuzem?

Wychowanie w drodze do przedszkola
Po polsku : Bądź grzeczny i słuchaj Pani!
Po amerykańsku : Baw się dobrze!

3. Czy wgrałam dziecku odpowiedni software?

Do pewnego wieku mózg dziecka jest chłonny jak gąbka. Przyjmuje bez cienia wątpliwości i uznaje za prawdziwe wszystkie komunikaty na swój temat. Szczególnie te, które słyszy od ważnych dla siebie osób. Masz więc realny i ogromny wpływ na to, co trafi do je go podświadomości. Jeśli często powtarzasz mu, że jest niegrzeczne (lub co gorsza – niedobre), to tak jakbyś podłączyła pendrive ze złośliwym oprogramowaniem do komputera.

O zachowaniu człowieka, dużego i małego, w dużej mierze decyduje właśnie podświadom ość. Chciałabyś, żeby Twoje dziecko było po prostu „fajne” ? Podkreślaj to, co robi dobrze. Skupiaj się na jego mocnych stronach. Pozytywnie wzmacniaj zachowania, na których Ci zależy.

Jeśli dziecko jest „niegrzeczne” w obecności konkretnej osoby (np. babci ), zaobserwuj jakimi etykietami ta osoba się posługuje. Jeśli często używa takich słów jak niedobry , niegrzeczny , nie słucha się , łobuz , to tak naprawdę nie pozostawia dziecku wyboru. W końcu, zasada: mówisz – masz > działa nie tylko w przypadku najmłodszych.

Myśli i uczucia dziecka mogą je wspierać w rozwoju lub wręcz przeciwnie – utrudniać dorastanie. Dlatego właściwe „programowanie” małego człowieka od najmłodszych lat jest tak ważne .
#JoeDispenza

4. Czy jestem spójna?

Niby banał, ale dorośli nierzadko mówią jedno, a robią drugie. Rozmowy i kary na nic się nie zdadzą, jeśli uważasz, że pewne zasady, które starasz się wpoić dziecku, Ciebie nie obowiązują. Jesteś impulsywna lub często krzyczysz? Przeklinasz? Twoje dziecko naturalnie, czyli przez obserwację Twojego zachowania, uczy się reagować w podobny sposób. Nie będzie więc oazą spokoju, kiedy zepsuje mu się zabawka.

Nie bez powodu mówi się przecież, że dzieci są jak lustro. I nie bez powodu terapię tzw. trudnego dziecka, psycholog rozpoczyna od spotkań z samymi rodzicami. Odpowiedź na pytanie – Czy jestem spójna? – nie przychodzi łatwo i wymaga dużej samoświadomości.

5. Czy naprawdę chcę, żeby moje dziecko było grzeczne

Grzeczne, czyli jakie? Posłuszne, miłe, spokojne, ugodowe i łatwe w obsłudze. Dziecko, które się słucha rodziców. Takie, które potrafi się sobą zająć, zawsze cierpliwe czeka, aż mama skończy rozmowę i nigdy nie marudzi przy obiedzie. Ale kiedy dorośnie, ma być asertywne i mieć własne, niezależne poglądy. Powinno też umieć zawalczyć o swoje, jeśli sytuacja tego wymaga i z powodzeniem konkurować z ludźmi wychowanymi bezstresowo.

Słowo grzeczny ma inne znaczenie, w zależności od tego, czy mówimy o dziecku czy osobie dorosłej. Grzeczny dorosły to osoba dobrze wychowana i uprzejma. Grzeczne dziecko to dziecko posłuszne i podporządkowane.

Niektórzy rodzice uważają, że ich pociecha jest niegrzeczna, bo ma własne zdanie i „walczy” o swoją niezależność. Marzą o zdyscyplinowanym dziecku, które zapewni im spokojne rodzicielstwo bez wyzwań. Jednak takie podejście jest niekorzystne dla rozwoju młodego człowieka, ponieważ utrudnia mu zdobycie ważnych umiejętności społecznych.

Całe wychowanie współczesne pragnie, by dziecko było wygodne, konsekwentnie krok za krokiem dąży, by uśpić, stłumić, z niszczyć wszystko, co jest wolą i wolnością dziecka, hartem jego ducha, siłą jego dążeń i zamierzeń. Grzeczne, posłuszne, dobre, wygodne, a bez myśli o tym, że będzie bezwolne wewnętrznie i niedołężne życiowo.
#JanuszKorczak

6. Czy moje dziecko jest zdrowe?

Robisz wszystko, jak należy. Dużo rozmawiasz, tłumaczysz, poświęcasz czas na wspólną zabawę. W domu panuje dobra i spokojna atmosfera, a mimo to efektów brak. Płaczliwość, ataki złości, nadpobudliwość i inne niegrzeczne zachowania mogą mieć związek ze stanem zdrowia dziecka. Małe dziecko nie powie, że boli, bo nie potrafi. Starsze może się wstydzić lub po prostu nie mieć świadomości, że to jak się czuje fizycznie, jest nietypowe.

Szczególną uwagę warto zwrócić na układ pokarmowy. Pasożyty, nietoleranc je pokarmowe i przerosty bakterii w jelicie (spowodowane np. przez antybiotyki) mogą niekorzystnie wpływać na zachowanie dziecka.

7. Czy moje dziecko codziennie je słodycze?

Chodzi oczywiście o cukier, który działa podobnie jak narkotyk. Słodycze pobudzają układ nerwowy i dają szybki zastrzyk energii, z którym dziecko nie potrafi sobie poradzić. Przy najbliższej okazji zaobserwuj, co się dzieje z dziećmi, kiedy na przyjęciu urodzinowym zjedzą tort i wypiją słodki napój. Jeśli dziecko zaczyna wchodzić Ci na głowę i masz wrażenie, że stało się bardziej „niegrzeczne”, to być może w jego diecie jest za dużo cukru.

Podsumowując:

– spróbuj spojrzeć na „niegrzeczne” dziecko i jego postępowanie jak na wierzchołek góry lodowej. Przyczyna może być niewidoczna, ale kiedy ją odkryjesz, zrozumiesz, że dziecko nie robi Ci na złość. Zachowuje się w określony sposób, ponieważ ina czej nie potrafi. Zastanów się też, czy Twoja reakcja (złość, brak wsparcia, próba stłumienia uczuć dziecka) nie pogarsza sytuacji. Jeśli podejdziesz do niego z empatią i pomożesz mu poradzić sobie z emocjami, zobaczysz j ak szybko „niegrzeczne” dziecko zmienia się w dobrze wychowane.

Joanna Szalbót | Project Manager #PrzejrzyjNaOczy

#

Udostępnij swoim znajomym :)